Արման Գալոյան. Իրավիճակն առավել քան լուրջ է

Հայաստան 19.05.2019   13:00   335

  • »»» Աջակցեք անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը

    Հայաստանյան նոր իրավիճակում Անկախ լրատվամիջոցների գոյությունն օրվա հրամայական է դարձել՝ հակադարձելու ամենօրյա սուտ ու կեղծիք տարածող նախկին իշխանությունների ձեռքերում կենտրոնացած մեդիադաշտին և անաչառ լրատվություն ապահովելու համար։ Անկախ են այն լրատվամիջոցները, որոնք գործում են ինքնաֆինանսավորմամբ։ Սակայն բարեխիղճ լրատվամիջոցները չեն կարող ունենալ նախկինների ֆինանսական հնարավորությունները, ուստի առաջարկում ենք. Աջակցեք մեզ՝ փոխանցում կատարելով հատևյալ հաշվեհամարներից Ձեզ համար տարբերակով.

    InecoBank 2050032180751001 ARMEN GEVORGYAN PE Mobi Dram  110190189022 Idram  ID952381517 Web Money  R397182815590, Scrill  109516795

    ԱՋԱԿՑԵՔ ԱՆԿԱԽ ԼՐԱՏՎԱՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԿԱՅԱՑՄԱՆԸ։

    Եթե իսկապես ցանկություն ունեցաք աջակցել կայքին, մի զսպեսք այդ ցանկությունը։

Եւ ուրեմն, Ռոբերտ Քոչարյանի խափանման միջոցը փոխելն ու նրան ազատ արձակելը սարսափելի վտանգավոր հետեւանքներ է ունենալու, ընդ որում, երկարաժամկետ կտրվածքով: 

Այստեղ խնդիրը միայն Մարտի 1-ի գործով ամբաստանյալ Քոչարյանին ազատ արձակելու փաստը չէ: 
Ի վերջո, ամբաստանյալն ազատ արձակվեց ընդամենը խափանման միջոցի փոփոխության հետեւանքով: Սա նշանակում է, որ դատավարությունը դեռ առջեւում է, եւ դեռ նրա նկատմամբ դատավճիռ է լինելու: Խափանման միջոցը պատիժ չէ, պատիժը նշանակվելու է դատավճռով: Ու հաշվի առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, արդեն պարզ է՝ դատավճիռը լինելու է շատ խիստ:

Այնպես որ, Քոչարյանը ՛՛երկար տարիներ անց է կացնելու բանտերում եւ բավարար ժամանակ է ունենալու` մտորելու եւ վերլուծության ենթարկելու անցած ճանապարհը եւ գործած սխալները՛՛ (այս հատվածը ամբաստանյալի՝ 11 տարի առաջ հնչեցրած խոսքերն են՝ այն ժամանակ հարթակում կանգնած ընդդիմադիրների հասցերին): Այնպես որ, սպասենք մարտի 1-ի գործով դատավարության բուն ընթացքին:

Խնդիրն այլ է, թե ինչպես, ինչի հիման վրա Քոչարյանն ազատ արձակվեց: Նրա խափանման միջոցը փոխվեց ԼՂՀ ներկա ու նախկին նախագահների անձնական երաշխավորությամբ, երբ Բակո Սահակյանն ու Արկադի Ղուկասյանն անձամբ եկան դատարան, պնդելու իրենց միջնորդությունը:

Ու հիմա Քոչարյանի ազատ արձակումից հետո կրկին ականատես ենք լինում վտանգավոր երեւույթի՝ հայաստանցի-ղարաբաղցի բաժանմանը: Իրականում այդ պառակտումը հասարակության մեջ վաղուց կար, հենց նույն Քոչարյանի (իսկ ավելի ճիշտ Ղարաբաղյան կլանի) պաշտոնավարման առաջին իսկ տարիներից: Բայց վերջին մեկ տարում՝ ՀՀ-ում տեղի ունեցած իշխանափոխությունից հետո այդ թեման կարծես մոռացվել էր: Թվում էր՝ եթե ոչ առհավետ, ապա շատ-շատ երկար ժամանակով:
Այնինչ այսօր հասարակական տրամադրությունները կրկին բորբոքվել են: Ցավոք, իրադարձությունների ընթացքը ցույց է տալիս, որ այդ բաժանումն առաջիկայում կարող է էլ ավելի խորանալ՝ մարտի 1-ի գործով դատավարության ընթացքին զուգահեռ, երբ հրապարակվեն բացահայտված բոլոր փաստերը, ապացույցները, ցուցմունքները:

Որեւէ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ այս տարիներին Ռոբերտ Քոչարյանն իր ճանապարհը հարթել է երբեւէ խտրականություն չդնելով մեթոդների մեջ: Քոչարյանն իր նպատակներին հասնելու համար (սովորաբար նրա գերնպատակը եղել է իշխանության ղեկին տիրանալը, իսկ դրանից հետո այդ իշխանությունն ամեն գնով պահպանելը) արել է ամեն ինչ, դիմել ցանկացած քայլի, վտանգելով անգամ Ղարաբաղը, Ղարաբաղի անվտանգությունը:

Ասվածի ապացույցը 1998թ. ներպալատական հեղաշրջումն էր, երբ ԼՂ խնդիրն օգտագործվեց որպես պատրվակ, իսկ հետո Արցախը դուրս մղվեց բանակցային ֆորմատից:

Ասվածի ապացույցը 2008թ. մարտիմեկյան ոճրագործությունն էր, երբ փերտվարի 23-ին Քոչարյանի հայտնի խորհրդակցությունից հետո արձակված 0038 հույժ գաղտնի հրամանի հիման վրա ԼՂ-ից Երեւան զորք բերվեց՝ ներքաղաքական խնդիրներին միջամտելու համար: Ընդ որում, Երեւան զորք բերվել էր նաեւ դիրքերից, այդպես թուլացնելով ոչ միայն Հայաստանի, այլեւ Ղարաբաղի սահմանների պաշտպանվածությունը, անվտանգությունը (դրա հետեւանքով էր, որ 2008թ. մարտի 3-ին ադրբեջանցիները ԼՂ սահմանին դիվերսիոն ներթափանցման փորձ արեցին, կարճ ժամանակով գրավելով մեր դիրքերը):
Այնպես որ, բնական է՝ Ռ.Քոչարյանն ինչպես 2008թ. մարտիմեկյան իրադարձություններում՝ իշխանությունն իրավահաջորդին փոխանցելից (կարճ ժամանակ անց վերադառնալու ծրագրով), այնպես էլ այս անգամ հանուն իր ազատության (թեկուզ եւ ժամանակավոր), պետք է փորձեր ներքաշել Ղարաբաղը, ԼՂ նախկին ու ներկա ղեկավարներին ստիպելով միջամտել Հայաստանի ներքին գործերին:

Բայց եթե ամբաստանյալի պահվածքն այս դեպքում հասկանալի է, ապա նույնը չես կարող ասել ԼՂ գործող նախագահ Բակո Սահակյանի պարագայում: 

Իհարկե մարդկայնորեն Բակո Սահակյանի արարքը հասկանալի է. որպես մասնավոր անձ միգուցե եւ պարտավոր էր հնարավորության սահմաններում աջակցել ընկերոջը: Բայց Բակո Սահակյանը որքան էլ դատարանում ներկայանա որպես մասնավոր անձ, այնուամենայնիվ ԼՂՀ գործող նախագահն է (թեկուզ եւ հաջորդ տարի լքելու է պաշտոնը):
Իսկ ԼՂՀ նախագահը չպետք է տրվեր Քոչարյանի սադրանքին: Իր քայլերն անելիս ԼՂՀ նախագահը պարտավոր էր առաջնորդվել առաջին հերթին սեփական երկրի շահերով ու զերծ մնալ սեփական երկրին վնասող քայլերից: 

Ի վերջո, ով-ով, բայց Բակո Սահակյանը եւս լավ գիտի, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել 2008թ. մարտիմեկյան իրադարձություններին: (Իզուր չէ, որ Քոչարյանը նրան հորդորում էր մնալ իր գործով դատավարության նաեւ դռնփակ նիստին): Բակո Սահակյանը գիտի, որ Քոչարյանի՝ 2008թ. փետրվարի 23-ի խորհրդակցությունից հետո արձակված 0038 հույժ գաղտնի հրամանի հիման վրա ոչ միայն ՀՀ-ից, այլեւ Ղարաբաղից զորք է բերվել Երեւան՝ ներքաղաքական իրադարձություններին միջամտելու նպատակով: Եթե փորձի անտեղյակ ձեւանալ, կա (կարծեմ արդեն հրապարակվել է) այն ժամանակվա ԼՂՀ ՊԲ հրամանատար Մովսես Հակոբյանի՝ գեներալ Մոսիի ցուցունքը, որ ինքը Հայաստան զորք ուղարկելու մասին տեղյակ է պահել անձամբ նախագահ Բակո Սահակյանին: Բակո Սահակյանը գիտի, որ արդեն բացահայտվել են մի շարք փաստեր, օրինակ՝ ԼՂՀ-ից բերված զորքի մի մասը կազմավորվել է հատուկ չափանիշներով՝ լինեին բացառապես տեղաբնակներ: Սահակյանը երեւի արդեն գիտի, որ գործով տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ԼՂՀ-ից բերված զինվորականները՝ Մուրադ Աբրահամյանի եւ Օնիկ Գասպարյանի գլխավորությամբ տեղակայվել են Լեո եւ Պարոնյան փողոցներում, եւ այդ համահավաք գումարտակը գործողություններ է կատարել՝ ինքնաձիգերից մարտական փամփուշտներով անկանոն կրակոցներ արձակել: Բացահայտվել են Հաքիմը, Կանդազը, Ցուլը…. շարքը չթվարկեմ:

Ու հիմա դատավարության ընթացքում այս բոլոր փաստերի, ցուցմունքների հրապարակումը, ինքներդ եք հասկանում, հատկապես Քոչարյանի ազատ արձակման համար ԼՂՀ նախագահի միջնորդությունունից հետո, չի կարող անհետեւանք մնալ եւ հասարական տրամադրությունները չգրգռել: Այս ամենը չի կարող եւս մեկ ավելորդ անգամ հայաստանցի-ղարաբաղցի բաժանման, շահարկումների թեմա չդառնալ:
Ընդ որում եթե մինչեւ Քոչարյանի համար ԼՂՀ նախագահի միջնորդությունը ներկայացնելը հույս կար, որ հնարավոր է այնուամենայնիվ, այս բացահայտումներից հետո մեղմել հասարակական տրամադրությունները, ապա հիմա այլեւս դա գրեթե անհնար է: Բակո Սահակյանն իր քայլով էլ ավելի սրեց իրավիճակն ու էլ ավելի գրգռեց այդ տրամադրությունները: Բակո Սահակյանի քայլն ընկալվում է որպես միջամտություն մեր երկրի ներքին գործերին, այն էլ՝ հանուն մի անձնավորության, որի նկատմամբ մեղմ ասած ատելություն կա եւ որը մեղադրվում է սահմանադրական կարգը տապալելու մեջ:

Ի դեպ, այս բոլոր փաստերը հիմք էին, որպեսզի դատարանը մերժեր Քոչարյանին հենց Բակո Սահակյանի անձնական երաշխավորությամբ ազատ արձակումը, որովհետեւ դեռ չգիտես՝ ինչ ազդեցություն կարող է նույն Քոչարյանը գործադրել մարտի 1-ի գործով որպես վկա հարցաքննված եթե ոչ ՀՀ, ապա առնվազն ԼՂՀ ՊԲ նախկին ու ներկա հրամանատարների վրա:

Համաձայնվեք, իրավիճակն առավել քան լուրջ է: Իսկ ելքը մեկն է՝ օր առաջ փոխել Քոչարյանի խափանման միջոցն ու նրան կրկին կալանավորել: Այդ է պահանջում ստեղծված իրավիճակը, այդ է պահանջում ՀՀ եւ ԼՂՀ պետական շահը:

Արման Գալոյան

 Լուսանկարներ

  Կիսվեք սոցցանցերում


 Պիտակներ
         Ռոբերտ Քոչարյան, Մարտի 1-ի գործ, Բակո Սահակյան, Արման Գալոյան, ԼՂ

 Նմանատիպ նյութեր

 Մեկնաբանություններ 0
Имя *:
Email:
Подписка:1
Код *:

  НОВОСТИ ПАРТНЕРОВ
Copyright © 2015 NewsLine. Design created by Fon